NDR


Hoofdmenu
Archief:

Home

Nieuws

Organisatie

Bibliotheek

Fototheek

Videotheek

Museum

Geschiedenis >

DRAF- EN RENSPORT
FOTOGRAFEN


Mereveld

Op deze unieke foto staan twee fotografen, die een
grote bijdrage hebben geleverd aan ons foto-archief.
Het zijn Jacques van Bellen, die links naast zijn moeder staat,
en Molly Lamster, die rechts staat, naast baancommissaris
Schoonderwoerd. We eren Jacques en Molly op deze plek
met deze mooie foto (uit Jacques' archief).


Onderstaand artikel is gepubliceerd in het blad Draf&Rensport nr 41 - 2011 en overgenomen met toestemming van de redactie en de auteur, die toevallig ook secretaris/penningmeester van het NDR-Archief/Museum is.

"Wilt u zich wel concentreren op de paarden, meneer,
u stoort de dames"


door Peter van Betten

De beroemde fotograaf Ed van der Elsken (1925-1990) heeft van het naoorlogse Nederland, waar alles op de bon is, gauw genoeg en lift in 1950 naar Parijs. In de jaren zestig zwerft hij door Hongkong en maakt er geen geheim van Chinese vrouwen in een cheong-san-jurk adembenemend te vinden. Tijdens de paardenraces krijgt hij zelfs bovenstaande berisping van een politieagent. De geschiedenis van de Nederlandse fotografie begint in 1916, maar werd nóg iets eerder echt uitgevonden door Louis Dagnerre in 1831. De fotografie neemt de plaats in van de kunstschilder. Immers een foto zegt vaak meer dan duizend woorden en is de zuiverste benadering van de werkelijkheid. Een foto liegt niet. Een foto van een paard zegt meer dan honderd beschrijvingen! Fotograferen is tot 1980 een vak apart. De ontwikkelingen met de digitale fotografie vervangen de traditionele camera's en vergroten ook de manipulatieve mogelijkheden. Daarnaast is het tegenwoordig mogelijk met je telefoon een foto te maken.

Maar...... fotograferen is en blijft een vak apart! Mijn huis-, tuin- en andere kiekjes bewijzen dit nog dagelijks. Het paard en met name de volbloed en de draver zijn fotogenieke dieren. In het verre verleden werd de maker van de foto niet vernield. In oude paardenbladen, zoals de Revue der Sporten, "Het Paard ", een voortzetting van de weekbladen "Het Paard", "De Paardenwereld" en "Ons Paard', in de jaren dertig en zelfs in de "Sport en Fokkerij" zien we veel tekst en een beperkt aantal foto's. Begin 1940 meldt deze krant de import van drie dravers door middel van de trainer-pikeur Frans Jenezon, voor rekening van G. J. van der Elshout Pzn. te Den Haag. De tekst bij de foto's luidt: "Op het entrainement van Van den Berg te Duindigt kunnen door het goede weer door ONZE PHOTOGRAAF enkele goede opnamen worden gemaakt van de Franse cracks Job en Kozir B van vader Passeport, die tweemaal de PdA won.
De namen van de fotografen doen er weinig toe en worden slechts mondjesmaat vermeld. Wel mag begin 1926 fotograaf C.G. Leeflang, Drebbelstraat te Den Haag zijn clienteele een voorspoedig 1926 wensen in het geïllustreerd weekblad "Het Paard", maar bij de foto's staan geen namen van de makers. Foto's worden dan ook illustraties genoemd. In hetzelfde tijdschrift "Het Paard" wordt op 14 januari 1936 terloops gemeld dat de fotograaf Leeflang mee mag naar het entrainement Van Leeuwen te Oegstgeest, maar zijn naam wordt verder niet vermeld bij de foto. Begin 1938 wordt in datzelfde blad het boek aangeboden van "Fotograferen van paarden", geschreven door mr. M.C. van der Minne, rijk geïllustreerd; een uitgave op hippisch gebied dat slechts fl. 0,75 kost. De fotograaf komt nauwelijks aan bod. Steeds blijven de fotografen onderbelicht. In P & F nr. 3 in 1942 lees ik een enkele keer "Photo Archief". Plotseling, na enkele nummers zonder een foto in P & F, verschijnt op 10 april 1942 bij de foto's de naam LEEFLANG, die even later weer verdwijnt. Pas in de zestiger jaren ontstaat waardering voor de fotograaf.

Foto's in boeken 20ste eeuw
Een veelheid aan boeken en magazines ziet het licht in de zeventiger jaren. Eerst verschijnt in het jaar 1976 de 2e druk van het al in 1943 uitgegeven boek "Het Volbloed Fokwezen" van F.J. Frowein. In deze bewerking van 1976 staan 37 foto's, waarbij het foto agentschap is vermeld, te weten Rouch, Bertrand of Bloodhorse.
Ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van de Vereniging van Fokkers van Draverpaarden verschijnt in oktober 1976 onder redactie van Aad van Leeuwen en Andries van den Berg het 320 bladzijden tellende boek "Draverfokkerij". Een rijk geïllustreerd boekwerk van uitgever Hippoboek voorzien van vele foto's en pedigrees. Achterin het boek op bladzijde 319 worden keurig de foto's verantwoord: uit de archieven NDR en Paardensport in Ren en Draf, Van Bellen te Leiden, Theo Ton van Diejen uit Utrecht, Melissen te Heerenveen, Cees Siersema te Surhuisterveen, Jan de Vries te Leeuwarden, Fotopersbureau Stevens, Nationaal Fotopersbureau en Yonkers Raceway News Photo.

Het boek DRAVERS 1978 is het eerste Nederlandse draverdekhengstenboek. Het boek staat onder redactie van Andries van den Berg en is opgesteld in nauwe samenwerking met de NDR. Dit boek bevat een uitgebreid overzicht van alle ter dekking staande draverhengsten. Hier staan in tegenstelling tot vele eerdere boeken de namen van de fotografen vermeld in de inleiding middels de volgende tekst: "Fotograaf Egbert van Zon, bijgestaan door de heer Hans Benedictus van de NDR, vereeuwigde de vaderpaarden, een moeilijke taak die in korte tijd werd volbracht. Voorts mochten we gebruik maken van foto's uit de archieven van de hippische weekbladen "De Hoefslag" en "Paardensport in ren en draf".
Daarna verschijnt het "Album van de Draf- en Rensport". Met dit Album wordt de waarde van foto's volledig onderkend. Het album wil vooral een kijkboek zijn en legt in vele honderden foto's de hoogtepunten in de Sport vast. Zes fotografen worden nadrukkelijk vermeld door de samenstellers van het album. De fotografen zijn: Jacques van Bellen te Leiden, Wim Huybers te Den Haag, Cees Siersema te Sebaldeburen, George Stoekenbroek te Schagerbrug, A.M. Lamster-van Berckel te Den Haag en Einar Anderssons Ab, Stockholm.
In het Album van de draf- en rensport 1980, met de hoogtepunten van het jaar 1979, uitgever Publico i.s.m. Vonk/Uitgevers te Zeist, lezen we dat de foto's vervaardigd zijn door Kinar Anderssons Pressbild AB, Jacques van Bellen, Peter Bos Amersfoort, Wim Huybers, Cees Siersema en George Stoekenbroek. Zelfs in het boek "Hoop en Glorie in de
Drafsport" uit 1980 van oud Paardensport medewerker Wim Hornman, uitgever Free Spirit Productions, staan veel foto's, maar de naam van de maker van ALLE foto's, Wim Huybers, blijft onvermeld. Alleen in één presentie exemplaar heeft Wim Hornman met de pen een regeltje als dank voor de heer Huybers opgenomen. In de donkere kamer van Huybers te Oudehorne , omgebouwd tot een kantoor met uitzicht op het zuiden, met directiestoelen en een eikenhouten boekenkast, staat dit present-exemplaar nog naast zijn brownie.
Ook Zuidgroep BV/Hippomedia geeft in samenwerking met Paardensport in ren en draf het blad "DRAVER EN VOLBLOED" uit met vermelding van de volgende fotografen: Jacques van Bellen, Pb. Betrand (Frankrijk) en Lin van der Slikke. Voorts opnamen uit archief Stichting NDR en Paardesport.

Dravend door de tijd
In het standaardwerk "Dravend door de tijd, de geschiedenis van de Nederlandse draverfokkerij" (uitgave 1996) wordt eindelijk op correcte wijze per foto - voor zover mogelijk - de bron aangegeven. De oudere foto's ontberen hier uiteraard nog de fotograaf. Vaak moet dan de redactie bij de foto's vermelden: uit de magazines: Nederlandsche Sport, Hippos, Het Paard, De Revue der Sporten, De Paardenwereld, Paard en Paardenwereld, Sport en Fokkerij, Paardensport en Fokkerij en het magazine Draver en Volbloed. Veel illustraties zijn verkregen via Wim Huybers, Jacques van Bellen en Cees Siersema.


Bijzonderheden der Paardensport-fotografen:

In ons lijfblad van 15 november 2001 schrijven Durk Minkema en Douwe Frerichs behartenswaardige artikelen over de voorlopers van de vijftig jaargangen van onze Paardenkranten. De moeite van het herlezen alleszins waard. In dit artikel gaat het niet over de uitgever, de redacteur of de uitslagen, maar over de FOTOGRAFEN door de jaren heen. De diverse paardenkranten hebben vele fotografen gekend door de jaren heen. Onbekende, minder bekende en bekende fotografen, zowel professionele als fotografen uit enthousiasme. Een overzicht van de meest bekende fotografen.

1. Bernard Eugène Adophe VAN VARSEVELD is de eerste Haagsche fotograaf en is de eerste Nederlander met een auto, een Benz Victoria. Over de rit Arnhem - Den Haag, ook toen al 120 kilometer, doet de fotograaf twee dagen en dat lukt alleen omdat de monteur ook meerijdt. Of hij aan fotograferen - laat staan paarden - toekomt onderweg is mij niet bekend. Van Varseveld wordt geboren in 1858 als zoon van de naaister Maria van Varseveld. Later noemt hij zich Alphonse Zimmerman.

2. C.G. LEEFLANG te Den Haag, Drebbelstraat, fotografeert incidenteel voor het geïllustreerd paardensporttijdschrift "Het Paard" van 1925 tot eind jaren veertig.

3. Simon E. SMIT is na WO-2 de fotograaf bij het nieuw opgerichte Katholieke dagblad "Het Binnenhof". Maar niet specifiek voor de Paardesport! In die tijd van wederopbouw plaatsen de kranten veel foto's die een beeld geven van het dagelijkse leven in de stad: het gezinsleven, de nieuwbouw, de scholen en het verkeer. Pas in de jaren zestig ontstaat de behoefte aan foto's van sport & ontspanning. Smit, een bekend fotograaf, legt eind jaren vijftig en begin jaren zestig een hoela hoep wedstrijd, het orkest van Count Basi, het strandleven, voetbalwedstrijden, etc. vast. Toch verschijnt hij ook regelmatig op Duindigt.

4. Eduard Herman VISSER VAN WEEREN, geboren in 1888 en overleden op 1 april 1959 aan de gevolgen van een maagoperatie. Een bescheiden en voorkomend fotograaf. Hij woont aan de Laan van Meerdervoort 143. Vóór en na de oorlog tot eind jaren vijftig draagt hij iedere koersdag zorg voor goede foto's. Reeds ruim voor de Tweede Wereldoorlog maakt hij vele foto's van bekende dekhengsten, maar ook foto's van anarchisten, het Koninklijk Huis en onder meer met een foto van 23 november 1921, als in het Bezuidenhout een boom omwaait, verwerft hij alom bekendheid. Gehuwd met M.C. Rotteveel Mansveld. Op 71-jarige leeftijd overlijdt de vakman. De begrafenis vindt plaats op zaterdag 4 april 1959 te Westduin vanuit Diaconessenhuis Bronovo. In die tijd is het minder gebruikelijk de namen van fotografen te vermelden. Max Lips is de redacteur rennen en Gerard van Maarseveen is redacteur draven. Meer redactie is er niet. Dé opvolger voor de fotograaf Visser van Weeren wordt niet aangekondigd in onze paardenkrant.

5. Waarschijnlijk is dat de heer Ben Th. KOCK. Zijn naam verschijnt bij de foto's van Hilversum, Duindigt en Mereveld. De heer Kock, geboren op 19 januari 1912 in Herwen en Aerdt, heeft al vroeg veel belangstelling voor de fotografie. Hij verhuist op jonge leeftijd naar Den Haag, waar Ben van zijn liefhebberij zijn beroep maakt na een opleiding aan de fotovakschool. Na de 2e Wereldoorlog koopt hij een fotozaak aan de Prinsestraat in Den Haag. In de vijftiger jaren maakt hij kennis met de Draf- & Rensport hetgeen hem goed bevalt en ertoe leidt dat Ben in 1952 de finish fotograaf wordt op de westelijke banen zoals Mereveld, Hilversum, Duindigt, Alkmaar en Nootdorp. Zijn manier van fotograferen is opvallend door het gelijkertijd hanteren van 2 camera's. Naast de finishfotocamera bedient hij een 2e camera die op een statief, hekwerk of andere vaste ondergrond steunt. Deze laatste camera bedient hij dan met zijn voet. Zijn dochter Hanneke assisteert hem vaak op de koersbanen. Alle foto's in het boek van Gerard van Maarseveen "DRAF- & RENSPORT. Eeuwenoud, maar altijd jong" uit 1964 zijn van hem afkomstig. Op 65-jarige leeftijd krijgt hij op 6 oktober 1977 bij het toegangshek van het kantoor van NDR aan de Nieuwe Parklaan in Den Haag een hartaanval, waaraan hij dezelfde dag in het nabijgelegen Bronovo ziekenhuis overlijdt. Ben woont aan de Surinamestraat 7 te Den Haag in een groot oud pand met veel antiek. De draver Kock Buitenzorg, zoon van de Duitse Derbywinnaar Fried is genoemd naar deze fotograaf uit Den Haag. Draver en Volbloed 1964 heeft al veel meer foto's, voornamelijk gemaakt zijn door Kock en het Nationaal fotopersbureau te Amsterdam. "Paardesport in ren en draf" vermeld in zijn colofon: FOTO'S: B.Th. Kock.

6. FINISH FOTO: In 1953 wordt de finish foto in Hilversum definitief ingevoerd. Wie daar - met uitzondering dan van de heer Kock - de fotograaf van is, is niet te achterhalen. In het foto-finish-apparaat is de lens gericht op het witte vlak van de finishpaal en wordt het negatief met een bepaalde snelheid over een spleet getrokken, waardoor eigenlijk een film van de finish ontstaat. Vaak geven de finishfoto's een verwrongen beeld van de paarden. Paarden die heel snel over de finish gaan worden heel kort en hun benen zijn vaak krom. Na ontwikkeling en vergroting kan worden bekeken welk paard het eerste zijn neus over de finish heeft gedrukt. En daar gaat het om.

Boven: de finishfoto van de Derby-E van 1966:
Aan de voorkant met nr. 2 loopt Elisabeth Hollandia
met Martin Vergay en daarnaast Emberiza S met Gerard
van Eijkelenborg. Beide merries waren in bezit van Stal Marion
van de gebroeders Snetselaar, die later Stoeterij Buitenzorg
zouden opzetten. Elisabeth won de Derby met een neuslengte.
Daarachter wordt Eronica W aan de reling derde en naast haar
wordt Eric Kinley vierde. Laatstgenoemde gaat sneller dan Eronica
en lijkt daardoor veel korter te zijn, maar zijn neus was op
de finishlijn achter die van Eronica W, en dat telt.


Action_Skoatter

Boven: Bij B.Th. Kock kon men zulke foto's bestellen:
De aankomst van de koers met daarboven de finishfoto.
Hier wint Alkestis van E de J.S. Bach-prijs op 23-5-1962,
voor Avondvogel S nr.4 en Ascure.

7. FOTO PERSBUREAU VAN DER VEEN, Heereweg 70 te Groningen. Bij de foto's van de Noordelijke banen Groningen, Wolvega, Sappemeer en onder meer Noordwolde staat veelal deze naam. In de nummers van Paardesport in Ren en Draf van medio 1978 staan weinig foto's.

8. Jacques VAN BELLEN; geboren te Leiden op 16 september 1942, werkt aanvankelijk als laborant te Leiden. Ook Jacques kiest voor zijn grote hobby en wordt zowel fotograaf als journalist. Hij schrijft voor Paardensport, Paardenkrant en ook voor BIT. In 1968 stelt Van Bellen de Champion Jockey Cup beschikbaar. Deze Cup wordt voor de eerste keer uitgereikt aan Henk van der Kraats. Wie herinnert zich niet Jacques van Bellen, die sinds de vijftiger jaren op hoogtijdagen in jacquet en hoge hoed met bijpassende anjer, rondflitst. Van Bellen wint in 1974 de hoofdprijs van een fotowedstrijd van het maandblad "Paard en Pony" met de gemaakte foto van de huilende verzorger van Atogos G, tijdens de huldiging na de Grote Prijs der Lage Landen 1974. In de negentiger jaren levert Jacques, samen met Gusta Crapels, ook foto's en artikelen voor het blad "De Paardesport". Nu woont hij in Maastricht en wacht op de heropening van Schaesberg. Na zijn verhuizing hield hij zijn Leidse appartement nog een aantal jaren aan. Het staat vol met dozen gevuld met foto's, negatieven, vakbladen, etc. In 2010 vindt Jacques het tijd om de flat te ontruimen en zijn foto-archief te schenken aan het NDR-Archief. Tientallen dozen worden naar Duindigt vervoerd en de Archief-medewerkers zijn een half jaar bezig geweest om alles te inventariseren en op te bergen. We zijn Jacques zeer erkentelijk voor de enorme uitbreiding van ons foto-archief.

Mereveld

Boven: Links staat Jacques van Bellen en rechts Molly Lamster

fotografen

Boven: Het "foto-vrouwtje van Duindigt",
Molly Lamster.


fotografen

Boven: Nog een leuke foto van Molly Lamster.


9. Mevrouw A.M. (MOLLY) LAMSTER-van Berckel te Den Haag, Archimedesstraat 141, wordt ook wel het fotovrouwtje van Duindigt genoemd; zij is geen beroepsfotografe, maar levert vanuit haar grote schoudertas de bestelde foto's. Nadat haar ogen slechter worden, moet zij helaas in 1980 stoppen met fotograferen. Na de zege van Nanouk in de Gouden Zweep 1980 biedt de fotografe de Prins een paar albums aan met foto souveniers aan vorige Gouden Zwepen. Er bestaan dan nog geen "scherpzoekers". In oktober 2009 meldde zich bij het Historisch Archief-NDR nog mevrouw Vivienne Groot-Fanoy uit Venhuizen, die van haar oud-tante Molly Lamster een ets van een jockey te paard (gesigneerd door J. en R. Rebour) had geërfd.

10. CEES SIERSEMA te Surhuisterveen, zowel een bekend fotograaf als dé fokker van de "Meadow"dravers. Volgens geruchten ontwikkelt hij zijn foto's op de boerderij.

11. GEORGE STOEKENBROEK fotografeert voornamelijk in Alkmaar. Naast Paardesport is George ook gespecialiseerd in voetbalfoto's. Altijd met een sigaar in de mond.

12. WIM HUYBERS: Wim is een apart geval en rechtvaardigt een afzonderlijke bespreking. Ook de nazaten hebben een fotografische blik in hun ogen. Zie hieronder.


fotografen

Boven: Wim Huybers, die sinds 1970 de vaste
fotograaf op alle drafbanen van Nederland is geweest.
Wim draagt het NDR-Archief een warm hart toe en
schenkt ons alle foto's, waar we om vragen.
Wij zijn hem zeer erkentelijk.
(zie www.huybers.com )

Van Brownie tot website: Wim Huybers
Daarom hier het verhaal over de Nederlandse fotograaf in onze sport. Van Brownie tot de hedendaagse unieke draf- en rensport website van onze "hoffotograaf". Het Historisch Archief NDR en het Nationaal Draf- & Rensport Museum wensen meer aandacht voor foto's en fotografen. De website www.archiefndr.nl vindt dat eveneens. Kijk maar eens naar de duizenden foto's in onze Fototheek.

HUYBERS VEERTIG JAAR IN HET VAK 1970-2010.
"Fotografie sinds 1970" is de slogan van de Hagenaar WIM HUYBERS. Meer dan veertig jaar in het vak dus. Ja, méér dan veertig jaar, want pas dit jaar in 2011 ontdek ik het jubileumjaar. Te laat, maar beter iets te laat dan nooit! Via Oranjewoud en De Knipe naar Oudehorne, de huidige woonplaats van de Haagse Paardesport fotograaf Wim Huybers,
sprint ik over de Dominee Veenweg naar de woonplaats van onze jubilerende fotograaf. Het is een fluitje van een cent. Hoewel ik thuis voor de spiegel Fries geoefend heb - gadegeslagen door een kritisch publiek - hoef ik ter plaatse niet eens in het Fries de weg te vragen en redt het met plat Haags. Mijn eerste plan is bij Oldeberkoop de Heerenveense weg in de slaan en linksaf de bekende Schoterlandseweg (Milham en entrainement Hamming) op te rijden, maar dat blijkt een heel stuk om.
De wieg van Wim staat in Den Haag. Na de Tweede Wereldoorlog zijn er in Den Haag, waar Wim Huybers voorzichtig doch gestaag opgroeit, veel locale en regionale dagbladen. Het katholieke blad "Het Binnenhof" vervangt de katholieke Residentiebode. De onafhankelijke Haagsche Courant, die tot midden 1944 is verschenen, heulde met de vijand en mag pas in 1947 weer uitkomen. Eigenlijk begint de carrière van Wim Huybers ook als hobby. Op zijn twaalfde jaar heeft hij al een Kodakje, een Brownie. Beginnend bij de ontwikkelcentrale van Kodak, draait hij niet alleen Drumtabak, maar ontwikkelt al drummend ook muzikale talenten. Van zijn verdiende geld koopt hij voor vierhonderd gulden een bijzondere camera en start daarmee in 1970 zijn carrière als fotograaf. Wim werkt voor praktisch alle dagbladen in Den Haag en omgeving. Zijn werkplek is vaak onder het Planetarium bij het Vaderland aan de Wagenstraat. Als katholiek van huis uit werkt hij ook bij dagblad "Het Binnenhof". In het begin fotografeert Wim alle takken van sport. Hij werkt eveneens voor Het Vrije Volk (zie de mooie foto's van Anton in 1970) en daarna trekt, met name de Paardensport zijn aandacht. Ook Friese paarden fotograferen en brochures illustreren hoort hierbij. Later wordt zijn werkplek de Plaspoelpolder van uitgever Sijthoff. Sinds 1978 is Wim ook verbonden aan Paardensport in Ren en Draf. In mijn archief dateert de eerste paardensport foto van de heer Huybers uit februari 1974: een sfeerfoto van Flip Knijnenburg in zijn Duindigt stal. In 1977 wordt Huybers steeds actiever voor de Paardenkrant. In het boekje wordt verder niet gerept over de nieuwe fotograaf! Nu word ik nieuwsgierig en sla nummer 59 uit 1978 op. En ja hoor. Bij het verslag van België-Nederland, een reportage uit Kuurne, staat in grote letters: tekst: Gerard Simonis en foto's Wim Huybers. Dit moet dus de eerste buitenland opdracht van waarnemend hoofdredacteur Aad van Leeuwen zijn geweest. Opmerkelijk is nu dat in ditzelfde nummer voor het eerst bij het renjournaal staat: "Tekst: Aad van Leeuwen. Foto's: Jacques van Bellen". Het Frans van de heer Huybers verbetert iets na een bezoek aan Kuurne, maar gaat met sprongen omhoog na de zege van High Echelon in de Prix d' Amérique te Vincennes in 1979. De afzet van foto's in de Delftse, Westlandse Couranten en de omringende regio's stijgen met de successen van Nootdorp. Digitaal fotograferen en automatische scherpstelling is nog niet uitgevonden. Een spannende tijd komt er aan. Pas begin 1984 verschijnen er foto's in kleur. Een overdracht van de aandelen van Paardesport naar een nieuwe stichting is reden voor modernisering van de lay-out. Zwart-wit foto's nog wel in het redactionele gedeelte, maar wel een kleurrijke omslag in wel vier kleuren. De heer Huybers verzorgt deze voorpagina in kleur van de Paardensport. De eerste in kleur afgebeelde pikeur is terecht Jan Wagenaar, sleurend aan de kop van het veld in Hilversum.

Gouden_Zweep

Boven: En van de eerste foto's van Wim Huybers:
Flip Kijnenburg in zijn stal/woonhuis op Duindigt.

Gouden_Zweep

Boven: Een iets latere foto gemaakt door Wim Huybers,
in stemmig zwart-wit: De al wat oudere O Marijke en
de stok-oude Flip Knijnenburg.

DIGITALE TIJDPERK
In 2003 verhuist Wim Huybers - na Haagse lucht - met vrouw en kinderen en camera's, maar zonder zijn ontwikkelzolder, uit het oer-Haagse Laakkwartier naar het Friese platteland. De veranderingen in het fotovak en de komst van Internet met zijn websites overwinnen Tineke & Wim moeiteloos en benutten deze zelfs ten voordele van het buitenleven. Ook roepen ze de hulp in en maken uiteraard gebruik van de kennis en kunde van zoon Bas. Ze ruilen zonder aarzeling het huis met parkeerproblemen in voor een huis in Oudehorne. Tineke verruilt haar baan als onderwijzeres voor een ongewisse , maar zeker gezellige toekomst. De digitalisering vergemakkelijkt de overgang. Zo draaft onze fotovakman, zonder spijt, met Tineke, zoon Bas en kleinzoon Erik - alweer twaalf jaar in de 21e eeuw. Huybers is waarschijnlijk de laatste Draf- & Rensport fotograaf, die sigaren rokend en gesteund door Tineke het traject Oudehorne - Duindigt aflegt in één uur en 46 minuten. Terug kost het iets meer tijd. Zoon Bas Huybers wordt in de wieg al veelvuldig gefotografeerd. Daarna doet de paplepel haar werk, waardoor Bas in korte broek en gewapend met veel tips en een camera al op 12-jarige leeftijd het heilige gras van Duindigt opstapt. Net als het Kinderwetje van minister Van Houten en de NDR reglementen, worden de regels van de Arbeidsinspectie overtreden. Ook Willem Heystek wordt ingeschakeld bij het inwerken. Naast het finish bord slaat Heystek een flinke paal in de grond, vader Huybers brengt een aangepaste klem met camera aan en als de paarden 30 meter genaderd zijn, drukt Huybers Jr. via een draadje op de denkbeeldige knop. Zo zijn prachtige foto's van onder meer Action Skoatter ontstaan. Als Bas deze techniek onder knie heeft, wordt hem het fijnere werk uit de hand aangeleerd. Niet alleen op Duindigt, maar ook op Hilversum. Tot 2007 heeft Bas nog op Alkmaar gefotografeerd, maar ook nog in september 2010 is Bas en zijn kleinzoon Erik -bij ziekte van Senior - ingevallen. Ook bezoekt Bas - in opdracht van Pa — vijf maal de Prix d'Amérique. Een prachtige foto van kleinzoon Erik is te zien in de laatste Draaf op bladzijde 39. Nu heeft Bas het druk met zijn internetbedrijf.

De Brownie
Opscheppen is niet mijn sterkste punt, maar ik kan stellen dat Wim Huybers en ik veel gemeen hebben. Hoewel.... Wim is een stuk jonger dan ik! Beiden Hagenaar en opgegroeid tussen enerzijds de lage adel van Wassenaar en anderzijds de jongens van de gestampte pot in het Laakkwartier. Van jongs af aan wil ik alleen buiten spelen en aan sport doen, eventueel ook sportfotograaf worden. Ik ben dol op sport, dol op vooraan staan en dol op beroemd worden. Beroemd worden is mijn doel. Mijn grote voorbeelden zijn sportfotograaf Simon E. Smit en Ed van der Elsken. Mijn carrière als fotograaf start op mijn Plechtige Heilige Communie in 1944 en van de heer Huybers pas in het jaar 1969. Zodoende bouw ik een mooie voorsprong op. Van mijn oom Jan krijg ik zeventien jaar eerder in 1952 een tweede-hands Kodak kado, een bakelieten Brownie camera, waarvan er miljoenen zijn verkocht in de jaren vijftig. Toch kostte de Brownie fl. 16,95. Voordeel van dit toestel is de eenvoudige bediening en een gebruiksaanwijzing die zelfs ik begrijp na tweemaal hardop lezen. Met deze camera bestaat de mogelijkheid om verantwoord voor te dringen bij belangrijke gebeurtenissen. Ik heb dan ook veel gezien en meegemaakt in mijn jonge jaren, maar de foto's blijven helaas achter bij de spannende momenten en mijn ambitie. De bediening is eenvoudig, maar het resultaat blijft onder de maat. De vierkante Kodak ligt lekker in mijn hand. Daar ligt het niet aan. Mijn ruimtelijk inzicht en foto-oog schieten domweg tekort. Zelfs mijn moeder is niet bereid de kiekjes op te slaan in het familie album. Er gelden twee vuistregels voor deze camera: maximale afstand van 4 meter tot het object en alleen afdrukken bij zon in de rug. Mijn huidige camera met een fantastische lens moet waterpas staan, eist een correcte sluitingstijd en vraagt voldoende belichtingstijd. U begrijpt wel dat dan inmiddels de koers voorbij is en dat zelfs Rogier de plaatsgelden al heeft omgeroepen.

In 1970 zet Wim zijn hobby om in zijn beroep en gaat zich specialiseren. Hij publiceert in praktisch alle landelijke & regionale dagbladen. Ook weekbladen als VN en Libelle en onder meer het maandblad van de ANWB, redden het niet zonder zijn foto's, tot de verhuizing van de 2e etage in het Sijthof bolwerk aan de Wagenstraat (Haagse Courant) naar de Plaspoelpolder in februari 1984. Hier scheiden onze wegen, want ik ben nergens echt goed in. Mijn beste vak op school is gymnastiek en het hoogste cijfer krijg ik voor verzuim. De keus is dus voor mij en mijn vader niet moeilijk. De aanmelding bij de HALO, een sportschool zonder paarden, is de logische stap.

Geen Huybers te vinden!
Wim Huybers is VEERTIG JAAR actief op de koersbaan in binnen- en buitenland. Zijn archief begint in 1970 en bevat vele hoogtepunten uit binnen- en buitenland. Hij was bij het Kampioenschap van Nederland in 1974 met Jojo en Henri Buitenzorg. Toch staan in de Paardesport-colofoon van fotografen niet Huybers maar de heren Jacques van Bellen, T. Schaffer en Cees Siersema in de jaren 1974-1975-1976 en 1977. Ook het eerste halfjaar van 1978 geen opname van de heer Huybers in de rijen van medewerkers. Pas in nummer 60 van 28 september 1978 lees ik voor het eerst: "Verdriet in de regen met Atogos G en verzorger".

Gouden_Zweep

Boven: En van de beroemdste foto's van Wim Huybers:
De Franse hengst Atagos G heeft de Grote Prijs der Lage
Landen 1974 gewonnen en zijn verzorger huilt bij de huldiging.
Hij moet zijn paard achterlaten in Nederland, want het is verkocht.


Gouden_Zweep

Boven: Volgens Huybers zijn mooiste ooit:
Jan en Jan, achter Henri en Jojo. Zij feliciteren elkaar en
weten nog niet wie het Kampioenschap van Nederland
heeft gewonnen: de finishfoto moet eerst worden ontwikkeld.


Werk en hobby
Mijn vader of moeder is abonnee op het dagblad "Het Binnenhof" en de Haagsche Courant. U merkt het wel. We hebben zoveel zaken gemeen en dat geeft toch een band. In 1995 viert Wim zijn 25-jarige ambtsjubileum op de koersbaan. Veel werk heeft hij aan de uitbreiding en presentaties van de vele wedkantoren, die als paddenstoelen uit de grond komen. Praktisch elke opening legt hij vast. Zijn hobby is zijn werk en zijn werk is zijn hobby, maar soms is het afzien. Enkele jaren geleden nog worden de fotografen beschouwd als reclame makers voor de sport - tenslotte ook persmedewerkers - en ontvangen koffie- en theebonnen. Helaas gebeurt dat vandaag niet meer. Voorzien van koffiekan moeten zij zich zelf redden. Zo merkt U dat Public Relations een verwaarloosd gebied is en blijft. Nu 62 jaar oud, gaat het na een hernia-operatie weer voorspoedig. Door kou en wind én met een of twee zware camera's verschijnt hij op de plaatsen waar het gebeurt. Van de Prijs der Giganten vragen de landelijke en regionale pers allemaal een unieke actie fotoshot. Het kan immers niet zo zijn dat dezelfde foto zowel in de Telegraaf als het Fries Dagblad verschijnt. Laat dat maar aan Wim Huybers over.


Gouden_Zweep

Boven: Actiefoto van Wim Huybers.


Gouden_Zweep

Boven: Nog een actiefoto van Wim Huybers, geschoten
door zoon Bas tijdens de ereronde van Kailash en
Tom Kooyman na de Fokkers Trofee 1996.


23 november 2014:
Afscheid van Fotograaf Wim Huybers

Boven: Op de laatste koersdag van het seizoen 2014 op Duindigt
nam Wim Huybers afscheid als paardensport-fotograaf,
na 44 seizoenen in weer en wind, maar ook met zon. Of met kunstlicht,
zoals indertijd in Hilversum en onlangs nog in Alkmaar en Wolvega.
Lichamelijke ongemakken dwingen hem nu om rustig aan te doen.
Zijn levenswerk wordt voortgezet door zijn zoon Bas en kleinzoon Erik,
onder de naam Team Huybers.
Wim heeft al jarenlang kosteloos foto's ter beschikking gesteld
aan het NDR-Museum en voor deze website, iets waarvoor we
hem zeer erkentelijk zijn. En U ook, denken wij.
Op de foto spreekt secretaris-penningmeester Peter van Betten
Wim toe in het NDR-Museum, waar hij omringd is door veel van zijn foto's.

Boven: Aandachtige toehoorders, waaronder Jan den Nijs,
Hennie van den Bergh en Hans Werdekker.

Boven: Er werden ook TV-opnames gemaakt.
Hier krijgt Wim nog een schouderklopje van Gerard Koop.



BRONNEN:
Vele paardenkranten, maar in het bijzonder:
- Support van goed geïnformeerde paardensportmensen zoals onder andere Truus van der Kraats, Piet Borsboom, Co Govers
- Paardesport in Ren en Draf, later Draf&Rensport
- Bit
- Volkskrant van 5 juli 2005 en 31-12-2010
- Genoemde tijdschriften, magazines, en boekwerken in dit artikel

  terug naar boven

© Copyright Archief NDR


Submenu
Geschiedenis:

Klassiekers

Kampioensch.

Rennen

Langebanen

Kortebanen

Mensen

< Diverse